Edit: voor mij
Edit II: meer

Ik ben opgegroeid met een berg aan schaamte en ingeprente beperkende denkbeelden rondom mijn seksualiteit en lichaam. Lessen die ik meekreeg van mijn ouders, door wat ze zeiden, of deden. Ik zal je mijn top vier voorschotelen.

1. Ik weet nog zo goed dat mijn vader, vanaf zijn stoel aan de eetkamertafel op een zonnige namiddag terloops opmerkte dat je van masturberen pukkels kreeg. In mijn herinnering keek hij me bij het overbrengen van deze informatie doordringend aan. Want ik had pukkels. Veel. (En ik masturbeerde. Veel.)
   Niet alleen werd je blijkbaar van masturberen lelijk, ook konden mensen aan je zien dat je een verwerpelijk seksueel wezen was.
   Ik schaamde me zo, zo erg.
2. Van mijn moeder kreeg ik op jonge leeftijd te horen dat alleen ‘gevallen vrouwen’ een man pijpen. Het heeft bijzonder lang geduurd voordat ik met een schoon geweten, zonder – in het slechtste geval – de stem of – in het beste geval – de overtuiging van mijn moeder in mijn achterhoofd mee te nemen een pik in mijn mond kon nemen. Laat staan dat ik ervan kon genieten.
   En nog speelt me dit af en toe parten. Ja echt.
3. Mijn lichaam werd al op jonge leeftijd geobjectiveerd. Mijn benen waren lang, mijn buik plat, mijn billen rond. “Miss long Legs”, zei mijn vader dan. Het was, en dat zie ik nu, met de beste bedoelingen. Maar het heeft ervoor gezorgd dat mijn beeld van hoe een vrouwenlichaam zou moeten zijn er vooral een is die plezierig aandoet voor de mannelijke toeschouwer. Mijn hoofd internaliseerde deze overtuiging gretig en zodoende heeft het lang geduurd voordat ik tijdens seks niet constant bezig was met: hoe lig ik erbij, zie ik er geil uit, waar kijkt hij nu naar en wat ziet hij dan. (En for the love of god, hou je buik nou eens in.)
4. ‘Er op, er in, er uut, er af’. Ik weet dat ik zo hard moest lachen toen mijn moeder dit zei. Ik weet het nog zo goed. En het was als grap bedoeld, maar ik had geen ander referentiekader met het beleven van seks dan dit. In mijn herinnering is er nooit een gesprek gevoerd over het plezier van de vrouw tijdens seks, over het kennen van je eigen lichaam, je behoeften, je grenzen. Seks was penetratie. Liefst zo snel mogelijk. Functioneel.
   

Ik kan medelijden hebben met het meisje dat deze lessen meekreeg, dat haar seksualiteit bouwde op een fundering van schaamte en het vervullen van een rol die vooral plezierig moest zijn voor de ander. Ik kan met medelijden terugkijken op de fucking tientallen jaren dat ik seks heb gehad als lijdzaam voorwerp. Hopend dat de man in kwestie (of eigenlijk in vagina) snel klaar was.
Maar fuck dat. In medelijden zit geen groei, medelijden is een valkuil van berusting en slachtofferschap. En ik kies groei.

Dus ik heb een aantal dingen gedaan. Ik ben op zoek gegaan naar mijn (MIJN!) behoeften in bed. En ik heb stop leren zeggen (en dat is op zoveel manieren nog een work in progrss, maar ok). Ik heb geleerd naar mijn lichaam te luisteren en mijn woorden te gebruiken, en hierin heeft bdsm allemaal een prachtige rol gespeeld, maar daarover op een later moment meer. Want ik ben ook actief op zoek gegaan naar mijn schaamte rondom seksualiteit en de onderliggende reden van die schaamte. Om ermee te leren spelen, er in een veilige omgeving naar te kunnen kijken en het te ondergaan. Om me er op die manier eigenaar over te voelen, er los van te kunnen komen in plaats van er het welwillende slachtoffer van te zijn. En ohboy, wat is bdsm dan een prachtig kader om je binnen te bewegen. Ik zal je er wat verder in meenemen.

Mij als sub onderwerpen aan een Dominant was de grootste stap die ik kon nemen. Want alles in mij zei, en zegt soms nog steeds: je ben onafhankelijk en sterk en je laat niemand je iets vertellen. Je bent een verschrikkelijke vrouw als je dit doet, een slecht mens, een slechte moeder. Maar ook: vrouwen mogen niet genieten van hun seksualiteit, je mag wel seks uitstralen, maar het niet willen, laat staan dat je er ervan geniet, jij vuile slet. Het zijn dezelfde beperkende gedachten die ik van mijn ouders meekreeg, aangevuld met een gezonde dosis morele systemische overtuigingen.
No thank you.

Dus ik heb, vrij radicaal, mijn slet-zijn omarmt. Met weerstand en moeite, dat wel. Maar nu is het een van de hoekstenen in de dynamieken die ik heb met mijn Dominanten; degradatie & objectificatie zijn zo’n belangrijke en waardevolle kinks voor me. Ik hoef, wanneer ik daar voor kies, niks anders te zijn dan een lichaam, een object. Fuckmeat, zouden sommige D’s zeggen. Een cum slut. Een fleshlight zei mijn D gisteren. Loved it. Ik mag op zo’n moment mijn imago, mijn ego loslaten dat gebiedt dat ik intelligent, welbespraakt en grappig ben. Dat dat mijn bestaansrecht als rechtgeaarde vrouw is. Want dat is het niet meer. Mijn bestaansrecht is een geil en gewillig lichaam zijn. Een gulzige mond, een nat kutje, een strak kontje. Mijn imago wordt me ontnomen en getransformeerd omdat ik het weggeef. En dat is zo heerlijk en bevrijdend. En ik kan je vertellen dat het niet afdoet aan mijn vrouw-zijn. Sterker nog, ik voel me gesterkt in mijn sensualiteit na zo’n sessie. Nog dagen ben ik een wandelend vat van seksuele aantrekkingskracht, want ik word heel. Ik word wie ik ben, zowel een sterke en onafhankelijke vrouw als een hyperseksueel wezen.

Dus de vragen die ik aan jou wil stellen: waar voel je je ongemakkelijk bij rondom je seksualiteit. Het mag klein zijn, want dat is groot genoeg voor nu. Zijn er fantasieën of behoeften waar je niet aan toe durft te geven, of alleen maar met heel veel moeite? En weet je ook waarom dat zo is? Als die laatste vraag lastig te beantwoorden is, kijk dan welke waarde in jezelf ze onderuit halen? Met welk gedeelte van je ego zijn ze in strijd?

Als voorbeeld heb ik mijn liefste Switchboy die in zijn vroege en latere jeugd gepest is omdat hij homo zou zijn. Het is zo’n weerstand bij hem geworden dat hij het heeft geïntegreerd in zijn ego: “Ik ben hetero, ik zie er uit als een ‘echte’ man, met een groot lichaam en een baard, hurrr.” Ik merk dat ik dan al direct aan ga op hypermasculiniteit want wattt hebben we te verbergen, jongeman. Maar met hem voer ik nu het gesprek over hoe het zou zijn om in mijn bijzijn en opdracht een man te pijpen. ‘Het Experiment’ noemen we het. Ik hou jullie op de hoogte.

Nu ik dit schrijf zie ik hoe groot dit verhaal is. Hoe groot de thema’s zijn. Als jij je er beter bij voelt om te beginnen bij: “ik schaam me dat ik soms een gekke snoet trek tijdens seks”, of: “ik ben bang dat ik te veel (of te weinig) geluid maak in bed”, pak dat dan op. 

Kan ik je helpen?